Unthinkable буюу Бодохын аргаггуй гэдэг нэртэй уран сайхны кану үзлээ. Гол дүрд нь Самуэль Л. Жэнксөн. Тэр нэрний дундах Л гэдэг үсэг нь ямар учиртайг, бас яагаад тийм олон кинонд оролцуулаад байгаа нь нууц хэвээр. Угаасаа би нээх их Самуэлийн бүтээлүүдэд нээг их анхаарал тавиад байдаггуй- сүүлийн үед шал донгио донгио кинонд тоглосноос ч болоод тэр байж мэднэ, нөгөө Онгоцон дахь могой гэх мэт. За нэг харчаад, 10-20 минутын дараа бүх юм ойлгомжтой болхоор нь унтраахаар шийдлээ. Гэвч киног дуустал нь үзчидэг юм байна. Ийм учраас:
Америкийн дотоод хамгаалах буюу эФБиАй-д нь ажил өрнөж байна гэнэ....
Нэгдүгээр хэсэг
Хоёрдугаар хэсэг
Шөнө. Шөнө айдас дуудав. Саруул охин дээшээ харан хэвтэхдээ, утгатай утгаггуй бодолд дарагдав. Жинхэнэ айдас гэдэг нь үхлээ ирэхийг мэдэх боловч, тэмцэх ямарч боломжгуй байв. Бас энэ хүлээлт... Бүх амьдралаа нэгэн юм хүлээж амьдарсаар ирсэн- аавыгаа санаж ажлаас нь ирэхийг, амрагаасаа хүлээх захиа, төгсөлтийн шалгалтыг, утасны дуудлагыг, амралтын өдрүүдийг. Одоо харин үхлээ хүлээх цаг нь ирж. Хүлээстэй, хөдлөх ямарч боломжгуй. Хамар нь загатналаа гэхэд маажих ч чадалгуй. Зүрх нь улам хурдан цохилход, цээжээр нь хатгав.
-Ийм заяа нь хаясан хүн гэж намайг л хэлнэ б...
Гэрэл зургийн хамгийн сонирхолтой хэсэг нь мэдээж өөрийнхөө зургаа ямар гарсныг харах нь сонин байдаг- эсвэл охидын зураг. 90%, нуугаад юу гэхэв... Хөрөг болж таарч байна- дархад бид бүгдийн мэдэж байгаагаар маш амархан. Онилоод дараад боллоо. Харин сайн хөрөг зураг дарна гэдэг эсрэгээрээ байдаг- маш амаргүй.
Бага байхдаа маш олон тэр талын ном их уншиж байлаа л даа- гэвч том том Мастеруудын учир битүүлэг гоо сайхан, сүнслэг мэдрэмж гэсэн дэмийрлийн цаанаас гараагуй. Ямар ч олигтой зөвлөгөө байгаагуй- ер нь манайхны кино болон тайзны урлагтай харьцуулж болно. Нутгийн тайзны урлагийн гөрөө нар...