Ларс фон Триер гэж нэг ширхэг амаргуй хүн бий. Найруулагч, алсыг харагч. Хүн бүрийн үзээд, дурлаад байдаг кино авдаггуй. Тэр нь сайн уу, муу юу- би мэдэхгүй.
Өмнө нь ч хүмүүс "Пүү паа, санжигнасан камер, юуч харагдахгуй- больёоо", эсвэл дэмий баахан нуршаа яриа л хардаг юм байж. Одоо тэгтэл арга барил нь Блэрын шулам, Кловерфийлд мэтийн кинонд ашиглагдан, ер нь л орчин үед өргөнөөр хэрэглэгддэг болсон. Бусад найруулагчид энэ арга барил уур амьсгал бий болгосныг олж харсан юм.
Гэвч өдийд ч бас энэ хүний киног үзэх их амаргуй нь тодорхой. Миний гайхлыг төрүүлдэг миний өөрийн ажиглалт бол- ер нь...
Өмнө нь ч хүмүүс "Пүү паа, санжигнасан камер, юуч харагдахгуй- больёоо", эсвэл дэмий баахан нуршаа яриа л хардаг юм байж. Одоо тэгтэл арга барил нь Блэрын шулам, Кловерфийлд мэтийн кинонд ашиглагдан, ер нь л орчин үед өргөнөөр хэрэглэгддэг болсон. Бусад найруулагчид энэ арга барил уур амьсгал бий болгосныг олж харсан юм.
Гэвч өдийд ч бас энэ хүний киног үзэх их амаргуй нь тодорхой. Миний гайхлыг төрүүлдэг миний өөрийн ажиглалт бол- ер нь...