зочид буудлын хананд цусаар сийлсэн энэ үгсийг миний орчуулах ч гэж юу байхав. гэхдээ л өөрийгөө голохгүй оромдоо л орхилоо. үүнээс илүүг би чадахгүй ээ.
--------
Баяртай, найз минь баяртай
Хонгорхон найз минь, чи миний цээжинд оршино
Гарцаа байхгүй хагацах л байсан хойно
Гансрах хэрэггүй дээ дараа уулзах л болно.
Баяртай найз минь, үг хэлээд яахав, гар бариад ч яахав
Бас дээр нь зовхион бүү буулга.
Үхэл гэдэг энэ амьдралд шинэ зүйл биш
Үнэндээ бас амьдрана гэдэг ч шинэ юм биш ээ.
-----
Сергей Есенин
1925.12.28 Англетер зочид буудал.
Ленинград
----
До свиданья, друг мой, до свиданья.
Милый мо...