ТҮЦ маст дай!

AmonRa
Сонин.мн-ы бичсэнээр, удалгуй УТаанбаатар маань ТҮЦ-гүй болох бололтой. Хэр үнэн болхыг мэдэхгүй юм байна, харин автобусны буудалдээр цуглардаг хогны хэмжээ багсаж, хугацаа нь дууссан шоколад, гөөхийгөөр наймаалхаа болих юм шиг байна. Ашгуй дээ!

мэдээлэлд бичсэнээр дараахь асуулт гарч ирж байгаа бололтой:
Ажлын байр. (тэр дороо ТҮЦ-энд амьдардаг хүмүүсийг санаж, маш томоор ангайж инээж байв. Муухай байх л даа, уучлаарай, нэгэнт би ийм хүн хойноос).  Үүнд би ганц хоер мянган ТҮЦ хаагдаж, тэрний оронд хотын ногоон таримал байгууламжуудээр ажилах хүн болгосон дээр бишүү... Монголд ямар хийх ...

Урагшаа!

AmonRa
Намайг:
Маш их ажил хүлээж байна.
Маш их идэвх шаардагдаж байна.

Блог уншиж байгаа элэг нэгтнүүддээ ундалгуй талархал болгон сонирхолтой нийтлэл тавьна! Сонирхолтой болно гэдэгт итгэлтэй байна. Эсвэл захиалга авна, хехе!

П.С: Аан, тийн... Шүлэг өчигдөр бичиж суусан, болж өгдөггүй, шүлэг бичдэг хүн байна уу, засуулах гэсэн юм...

П.П.С: Уншиж, сэтгэгдэл бичиж байгаа хүн бүрт баярлалаа...

Гичий

AmonRa
Гичий.

Батаа орондоо орон, гараа толгойныхаа ард тавин, үсээ самнах эхнэрээ ажиглаж байв.
“Хөгшөөн...”
“За одоохон, Баагий... Үсээ самнаадхья” гэж эхнэр нь хэлж, өтгөн хар үсээ хэд удаа самнан, орондоо оров.
“Чи яасан халуун юмбэ” гэж эхнэр нь хэлж нөхрийхаа цээжийг нь үнсэн, толгойгоо мөрөндээр нь тавин, тайвширсан янзтай санаа алдан, нүдээ анив. Тэд хэсэг дуугуй хэвтэн, хүмүүсийн унтсаныг сонсож хэвтэв.
Нимгэн хананы цаана том хүү нь сонсогдох төдий хурхирч байв.
“Хүү чинь бөх- бөх гээд, бөөн бөхийн хорхой... Найзуудтайгаа ноцолдоод, баахан ядраад... Чамайг дууриасан бяранд...